ویلیام شکسپیر، شاعر و نمایشنامه‌نویس مشهور انگلیسی، در تاریخ ۲۳ آوریل ۱۵۶۴ در شهر استراتفورد-آپون-آوون، انگلستان به دنیا آمد و در تاریخ ۲۳ آوریل ۱۶۱۶ در همان شهر درگذشت. شکسپیر یکی از بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین نویسندگان تاریخ ادبیات جهان است که آثارش هنوز پس از قرن‌ها به عنوان شاهکارهایی در نمایشنامه‌نویسی و شعر شناخته می‌شود.

شکسپیر در یک خانواده نسبتاً مرفه به دنیا آمد و در استراتفورد تحصیل کرد. در سن ۱۸ سالگی با آن هثوی ازدواج کرد و دارای سه فرزند شد. او در دهه ۱۵۸۰ به لندن نقل مکان کرد و به عنوان بازیگر و نویسنده در تئاترهای این شهر فعالیت خود را آغاز کرد. شکسپیر در طول دوران فعالیت هنری‌اش، توانست به شهرت بسیاری دست یابد و به عنوان یکی از اعضای تئاتر مشهور لرد چمبرلین، که بعدها به تئاتر گلوب تغییر نام یافت، به خلق آثار بی‌نظیری پرداخت.

آثار برجسته ویلیام شکسپیر شامل نمایشنامه‌های تراژدی، کمدی و تاریخی است. از مشهورترین تراژدی‌های او می‌توان به “هملت”، “مکبث”، “اوتلو” و “رومئو و ژولیت” اشاره کرد. هر یک از این آثار به بررسی عمیق‌ترین احساسات انسانی، از عشق و حسادت گرفته تا خیانت و انتقام، می‌پردازند.

در “هملت”، شاهزاده‌ی دانمارک با مسائلی چون انتقام و فلسفه‌ی زندگی دست و پنجه نرم می‌کند. “مکبث” داستان سقوط یک ژنرال جاه‌طلب را به تصویر می‌کشد که تحت تأثیر قدرت و جاه‌طلبی، به جنایت می‌پردازد. “اوتلو” به موضوعات نژادپرستی، حسادت و خیانت می‌پردازد و “رومئو و ژولیت” یکی از عاشقانه‌ترین تراژدی‌های تاریخ است که به داستان عشق ممنوع دو جوان از خانواده‌های دشمن پرداخته است.

شکسپیر همچنین تعداد زیادی نمایشنامه‌ی کمدی مانند “رویای شب نیمه تابستان” و “شب دوازدهم” نوشت که در آن‌ها به مسائلی همچون عشق، هویت و سوءتفاهم‌های انسانی پرداخته شده است. علاوه بر نمایشنامه، شکسپیر شاعر برجسته‌ای نیز بود و مجموعه‌ای از ۱۵۴ غزل را به جا گذاشت که بسیاری از آن‌ها به موضوعاتی مانند عشق، گذر زمان و زیبایی می‌پردازند.