آلبر کامو، نویسنده، فیلسوف و روزنامه‌نگار فرانسوی-الجزایری، در تاریخ ۷ نوامبر ۱۹۱۳ در شهر موندووی، الجزایر به دنیا آمد و در ۴ ژانویه ۱۹۶۰ در سانس، فرانسه در یک سانحه‌ی رانندگی درگذشت. کامو یکی از برجسته‌ترین متفکران قرن بیستم است که در زمینه‌های فلسفه و ادبیات به شهرت جهانی رسید.

کامو در خانواده‌ای فقیر به دنیا آمد و در دوران جوانی در الجزایر تحت سلطه‌ی فرانسه بزرگ شد. در دانشگاه الجزایر به تحصیل فلسفه پرداخت اما به دلیل ابتلا به بیماری سل مجبور شد تحصیلات خود را رها کند. او در طول زندگی خود با مسائل اخلاقی و اجتماعی دست و پنجه نرم کرد و به دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش به عنوان یکی از روشنفکران تأثیرگذار شناخته شد.

آثار برجسته آلبر کامو شامل “بیگانه” (L’Étranger، ۱۹۴۲)، “طاعون” (La Peste، ۱۹۴۷)، “سقوط” (La Chute، ۱۹۵۶) و مجموعه مقالات فلسفی “اسطوره سیزیف” (Le Mythe de Sisyphe، ۱۹۴۲) است. موضوع اصلی این آثار اغلب حول محور پوچی و معناجویی در دنیای بی‌معنا می‌چرخد.

“بیگانه”، یکی از مشهورترین رمان‌های او، داستان مردی به نام مورسو است که بی‌تفاوتی و عدم ارتباط عاطفی او با جامعه و حتی خودش، در نهایت به قتل یک عرب و محکومیتش به اعدام منجر می‌شود. این رمان فلسفه‌ی پوچی را به تصویر می‌کشد و تلاش انسان برای یافتن معنا در جهانی بی‌معنا را بررسی می‌کند.

“طاعون”، رمانی است که داستان شهری به نام اوران را روایت می‌کند که گرفتار شیوع طاعون شده است. این رمان به بررسی مسائل اخلاقی و اجتماعی و واکنش انسان‌ها در برابر بحران‌های ناگهانی و بی‌رحمانه می‌پردازد.

کامو در آثار خود به مفاهیم فلسفی همچون پوچی، آزادی و اخلاق فردی پرداخته و در عین حال به مسائل اجتماعی و سیاسی زمان خود نیز توجه داشته است. او در سال ۱۹۵۷ برنده جایزه نوبل ادبیات شد.